Vergeef het onvergeeflijke


Het afgelopen jaar heb ik veel geleerd. In de politiek, in het maatschappelijke veld en vooral privé. Allerlei beelden kwamen bij me op toen ik dit schreef. De verschrikkelijke moorden door een idioot bij Oslo. De nietsontziende dictators bij de strijd rond de Arabische Lente. Maar ook op persoonlijk vlak heeft ons gezin veel meegemaakt. Zaken die eigenlijk in het niet vallen bij de verschrikkingen in de wereld. Beloften bijvoorbeeld van politici dat de zorg voor ons gehandicapte kind gehandhaafd blijft. Terwijl je de neus van de verantwoordelijke politicus zag groeien.

En toch moet je door. Ook als je als profiteur, fraudeur, subsidievreter of erger wordt weggezet. Terwijl je gewoon PGB-houder bent voor je ernstig gehandicapte kind en alles tot op de eurocent netjes verantwoord. Dat je gewoon recht hebt op ondersteuning vanuit de overheid. Je moet door. Ook als je verweten wordt dat je die te grote auto rijdt van datzelfde PGB. Je moet door. Ook als mensen de banden lek prikken van de gehandicaptenbus omdat je tegen de zin van buurtbewoners een gehandicaptenplek van de gemeente hebt gekregen. Ik heb veel geleerd. Je moet door. Positief. Dat is het enige dat er is. En dat helpt mij en mijn gezin elke dag.

Wil je als mens een lang, gelukkig leven leiden?
Vergeef dan het onvergeeflijke. Het is echt het alleraardigste wat je kunt doen voor jezelf. Het kwaad kan het wellicht niet verdienen om vergeven te worden voor alle pijn en verdriet dat doelbewust toegebracht is aan je leven, maar jij verdient het om vrij te zijn van het kwaad.

‘Wrok is als het drinken van gif en je kan wachten tot het je vijand doodt,’ vertelde Nelson Mandela. Ik sprak gisternacht tot in de late uren over deze quote. Met twee vrienden en een vriendin. Het was een mooi verdiepend gesprek met Mario, Liselot en Jaap. Laat ze gaan, vertelden ze me, al die reaguurders met hun opmerkingen, laat ze gaan en toon jezelf (en de wereld) dat de obstakels die zij probeerden te maken niet belangrijk genoeg zijn om jouw positivisme uit te schakelen. Sta er niet boven maar ga er naast staan. Vergeving is geen aanvaarding van verkeerd gedrag, maar een daad voor jezelf.

Het Aramese woord voor “vergeven” betekent letterlijk “losmaken.”
De snelste manier om jezelf te bevrijden van een lastpost en alle bijbehorende negativiteit is simpelweg ‘vergeven’. Los van de bindingen en van de lelijkheid van die persoon. Woede bindt je vast aan die persoon. De persoon die verantwoordelijk is voor jouw pijn. Vergeving is voor jezelf en niet de andere partij. Je stoorzender vergeven en vergeten is het beste wat je kunt doen voor je vrienden en familie. De kring mensen om ons eigen gezin heen, de fijne mensen die ons ondersteunen, is vele, vele malen groter dan die paar vermaledijde gasten. Dat heeft ons gezin gemerkt de afgelopen maanden. Echte vrienden zijn zo belangrijk. We zijn daar intens dankbaar voor.

Desmond Tutu was voorzitter van de Waarheidscommissie in Zuid-Afrika in de vorige eeuw. Dit waren de eerste woorden van een van zijn eerste speeches.
‘Vergeven is niet altruïstisch. Het is de beste vorm van eigenbelang. Het is een proces dat haat en woede uitsluit. Woede en haat zijn emoties die onderdeel zijn van het menszijn. Echter, toen ik sprak over vergeving bedoel ik de overtuiging dat je aan de andere kant van een beter menszijn kan aankomen. Een beter mens dan het verteerd worden door woede en haat. Die in die toestand vergrendelt u zichzelf in een staat van slachtofferschap, waardoor je afhankelijk wordt van de dader. Als je kunt het vinden jezelf te vergeven dan ben je niet langer geketend aan de dader. Je kunt je losmaken en je kan zelfs helpen de dader een beter mens te laten worden.’

Forgiveness is a virtue of the brave.
Indira Gandhi

Advertenties

12 Comments

  1. Per toeval kwam ik dit stuk tegen op jouw blog. Ik werd niet zo zeer geraakt door wat je schreef over vergeving. Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik las dat mensen de banden van de gehandicaptenbus lek hadden gestoken.

    Vergeven…dat is iets waar je je op kunt richten. Maar is misschien iets te snel. In het leven heeft alles een plek. Positief en negatief, goed en kwaad. Er boven staan is iets wat je kunt proberen. Maar in cursussen die inmiddels wereldwijd worden gegeven aan kinderen wordt hen geleerd om compassie te hebben met anderen. Zich in te kunnen leven in anderen. Hoe? Door dat ze elkaar vertellen, oprecht, uit de grond van hun hart, wat iets met hen doet. Wat hen raakt en waarom. Dat is je kwetsbaar opstellen. De ander je verdriet. maar ook je woede laten zien.

    En het dan bij de ander laten wat hij er mee doet. Ook dat is loslaten. Maar niet zonder je eerst kwetsbaar te hebben laten zien. En daarmee de ander ook de kans te geven om te zien, echt te zien, wat het heeft veroorzaakt. En te reageren, als hij dat wil.

    Positief denken is goed. Als iets ook echt positief is. Maar als het dat niet is? Persoonlijk is mijn ervaring dat heel vaak, als je je kwetsbaarheid laat zien dat de ander zich ook opent. En dat daardoor twee mensen groeien. Ook een weg die de moeite waard is om te proberen.

  2. Marcel,

    Je verwoord in dit blog precies wat ik al een tijdje probeer te doen. Makkelijk? Nee. Je kop in het zand steken? Ook niet. Het is een bewuste keuze, je accepteert wat is en waar je met al je beste bedoelingen niets aan kan veranderen. Je zal door moeten met je leven en blijven vasthouden aan de negatieve kanten ervan levert niets dan stress, pijn en verdriet op. Voor jezelf met name. Loslaten, vergeven, accepteren wil niet zeggen dat het Ok is en dat je het er dus mee eens bent. Je laat je er alleen niet meer negatief door beïnvloeden.
    Ken je de boeken van Annemarie Postma? Ik heb net haar laatste boek uit; De helende kracht van acceptatie. Jouw blog doet me daar aan denken. De zin dat je het niet doet voor de ander (die het misschien ook helemaal niet verdient) maar voor jezelf is ijzersterk! En voor mij de waarheid en de kern van vergeven.

    Het is bijna 2012…. We slaan een nieuwe weg in.

    Het allerbeste voor jullie gezin. Een warme groet,
    Marieke Kwint

  3. Helemaal goed, mooi, dit stuk. Ik ben er inmiddels zelf ook achter dat vergeven mij beter helpt dan verachten, wat ik eerst deed. ‘Er boven staan’, maar op negatieve wijze. Vergeven is prettiger voor mezelf en kost me veel minder energie. Dat kan ik dan weer inzetten voor mijn knul-met-beperking, en dat geeft weer energie! Helemaal als ik weet dat ik dat kan – iemand vergeven. Gelukkig en vergevingsvol mooi nieuw jaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s