Categorieën
Nieuwe Rijkdom Positief Toekomstkantelen veranderprocessen Zorgkantelen

Antwoord van Wouter Bos op wachtlijst VUmc … en een open brief aan Roelof Konterman, bestuurslid zorg Achmea


zorgtunnelIn mijn vorige blog schreef ik in een open brief aan de voorzitter van het bestuur van VUmc een aangrijpend verhaal hoe het kan dat in Nederland een wachtlijst voor Scolioseoperaties bestaat van 1 jaar. Terwijl men bewust is van het feit dat als er eenmaal een indicatie is om te opereren men snel een operatie moet doen om verdere vergroeiingen van de wervelkolom, verdere handicaps en pijn, in de toekomst te voorkomen.

Zo ook bij mijn dochter van 14 jaar, die dinsdag 26 november a.s. in België wordt geopereerd. Zorgbemiddeling heeft dat in overleg met ons kunnen regelen. In Nederland zou ze pas in september 2014 aan de beurt zijn.
Wouter start dat mijn open brief hem heeft geraakt en hoe frustrerend dat voor ons gezin moet zijn, wat het probleem in het VUmc momenteel is en hij zoekt daarna ook naar een oplossingsrichting. Zijn antwoord van twee kantjes vat ik heel kort samen. De brief is bij mij opvraagbaar via email. Hij schrijft: ‘Het scoliosoteam van het VU medisch centrum werkt op hoogstaand niveau en hierdoor is er een grote toeloop op ons huis ontstaan … de organisatie van de interne organisatiestructuur is behoorlijk ingewikkeld … gezien de relatieve complexe scoliosepatiënten die we helpen … dat maakt de puzzel bij het VUmc nog net wat ingewikkelder dan elders … deze cocktail aan factoren zorgt voor een wachtlijst (… van 1 jaar).

Verder zegt Wouter: ‘Maar goed, dit is de uitleg, en dat maakt uw probleem niet kleiner.’ Hij vraagt begrip en ziet een paar oplossingsrichtingen. ‘Allereerst hebben wij binnen het VUmc de verantwoordelijkheid te blijven proberen om met de beschikbare middelen meer en sneller te gaan opereren … daarnaast kan ik me voorstellen dat ouders de dialoog met de zorgverzekeraars openen … tenslotte is het van belang dat we het op een landelijke schaal bekijken … hierbij is de taakverdeling tussen de verschillende Universitaire Medische Centra een factor van belang … de voorbereiding daarvoor (extra ruimten, apparatuur, menskracht, ondersteunende faciliteiten en financiering van die extra zorg) zullen nog tijd vergen … het VUmc is ten volle bereid die inspanning te leveren en zijn daar al mee begonnen.’

Hij eindigt met ons gezin succes wensen met deze moeilijke zorgtocht en staat open voor suggesties. Ik probeer Wouter Bos en het VUmc natuurlijk te begrijpen. Maar blijf met een aantal vragen zitten. En die stel ik graag aan mijn verzekeraar Achmea. Ik ben natuurlijk verheugd dat de zorgbemiddelaars van Achmea/Zilveren Kruis het is gelukt om binnen een paar weken een goede oplossing voor de scolioseoperatie voor onze dochter te vinden in Sint Niklaas in België. Dat staat buiten kijf.

Beste Roelof Konterman, bestuurslid zorg Achmea

U heeft, als het goed is, voorgaand epistel goed doorgelezen. Ik heb een paar vragen.

Wat vindt het bestuur van Achmea/Zilveren Kruis van de Reactie van de voorzitter van de Raad van Bestuur van het VU medisch centrum?

  • Welk beleid voert Achmea hier voor uit (oplossingsrichting).
  • Of het bestuur het verantwoordelijk vindt dat hun zorgcontractant (VUmc) een wachttijd van 1 jaar hanteert voor een geïndiceerde ingreep.
  • Of het bestuur invloed heeft op deze beslissing? Zo ja, waarom dan nog steeds 1 jaar wachten? Zo nee, waarom het bestuur die verantwoordelijkheid hiervoor niet nemen?
  • Waarom zijn klaarblijkelijk hun verantwoordelijkheid invullen door toestemming te geven voor behandeling in het buitenland (waar wij als gezin blij mee zijn), waardoor er (en dat is de ondernemer in me) structureel geld onttrokken wordt aan een structurele oplossing.
  • Wat gaat het bestuur van Achmea doen om dezelfde problematiek voor alle andere patiënten te voorkomen in de toekomst?
  • Is er landelijk beleid voor alle centra die scoliosepatiënten behandelen?

Zorgverzekeraars in Nederland: Rest me om te zeggen dat het me pijn doet om te zien dat het vanwege de lijdensdruk voor de patiënt, maar ook maatschappelijk gezien, niet te verdedigen is dat scolioseoperaties in Nederland wachttijden hebben van 1 jaar.  Het baart me zorgen, en niet alleen ons, maar ook velen met ons, dat de zorgaanbieders in Nederland de hand op de knip houden, maar ondertussen wel behandeling in het buitenland vergoeden. Zorg zou in Nederland ‘op tijd’ , in de buurt en ‘in voldoende mate’ beschikbaar moeten zijn, dat lijkt me de belangrijkste taak die de zorgverzekeraar zijn klant te bieden moet hebben. De mens weer voorop, en niet de cijfers.

Benieuwd naar uw antwoord,

Met vriendelijke groet,

Marcel Kolder, vader van Mayim Kolder, 14 jaar, scoliose patiënte.

Categorieën
De Nieuwe Samenleving Positief Toekomstkantelen Zorgkantelen

Eindelijk weer de regie over onze hulpverleners


blogboek
Afstemming tussen leerkracht, therapeut en ouders komt vaak in de knel als je kind extra ondersteuning nodig heeft of een complexe zorgvraag heeft. Ik heb de afgelopen jaren een hoop frustratie in blogs van me afgeschreven als er weer eens wat fout ging tussen het team hulpverleners, de school en onze wensen. We hadden werkelijk het gevoel dat we de regie kwijt waren over de zorg rondom ons kind.

Tel maar eens na. Onze meervoudig gehandicapte dochter heeft vier therapeuten, twee leerkrachten, een serie vakleerkrachten een onderwijsassistent, een revalidatiearts, een maatschappelijk werker, vier PGB-hulpen en een hulpvaardige broer in haar leven. En daarmee evenzoveel afspraken, doelen, hulp, spelprogramma, zorg en begeleiding nodig. En overal liggen briefjes, schoolschriftjes, e-mails, halve en hele afspraken met al die best belangrijke mensen in het leven van ons kind met bijbehorende behandelplannen en doelen die behaald moeten/kunnen worden. Ja, dan raak je weleens de weg kwijt, als ouder of hulpverlener, en verdwijnt het overzicht. Totdat …

De oplossing kwam als geroepen
Soms kom je als ouder van een zorgkind iets tegen waar je ontzettend warm voor loopt. Ik ben fan, supporter en gebruiker geworden van Blogboek. Blogboek is het best vergelijkbaar met facebook en Linkedin. Maar dan als besloten community: de kring hulpverleners rond je dochter. Maar met een belangrijke propositie: Je bent zelf namelijk de baas van het Blogboek, je bent in de regie.
Blogboek stroomlijnt de communicatie, de doelen die je wil halen en de overdracht van allerhande zaken rond je kind. Omdat meerdere professionals toegang hebben tot dezelfde basisinformatie kan er kennis worden gedeeld, op elkaar afgestemd en opgepakt. Samenwerken gaat beter, voortgang wordt beter bewaakt en documenten raken niet ondergesneeuwd of kwijt.

Als je kunt internetbankieren kun je blogboeken
Blogboek werkt even makkelijk als internetbankieren of facebook en wisselt veilig via je browser of iPad informatie over je kind. En Blogboek is elke uur van de dag beschikbaar met de laatste informatie. Met nieuwsberichten, het ontwikkelingsprofiel, de doelen en de metingen. Op een manier zo simpel en overzichtelijk dat bijna elke ouder dit kan oppakken. Blogboek wordt door de ouder beheerd en je nodigt professionals uit voor de delen van je Blogboek waarvoor je ze toegang geeft.
Wij hebben het gevoel dat we weer regie over de hulpverlening krijgen. En dat is erg lang geleden dat we dit gevoel hadden.

Alle ouders kunnen een account aanvragen. Blogboek is gratis voor ouders en twee hulpverleners. In ons geval betalen we 50 euro per jaar. Maar dat hebben we over voor dit mooie instrument. Een online heen-en-weer-schrift. Surf naar http://www.blogboek.com en kijk eens wat dit voor jezelf of een van je relaties kan betekenen.