Antwoord van Wouter Bos op wachtlijst VUmc … en een open brief aan Roelof Konterman, bestuurslid zorg Achmea


zorgtunnelIn mijn vorige blog schreef ik in een open brief aan de voorzitter van het bestuur van VUmc een aangrijpend verhaal hoe het kan dat in Nederland een wachtlijst voor Scolioseoperaties bestaat van 1 jaar. Terwijl men bewust is van het feit dat als er eenmaal een indicatie is om te opereren men snel een operatie moet doen om verdere vergroeiingen van de wervelkolom, verdere handicaps en pijn, in de toekomst te voorkomen.

Zo ook bij mijn dochter van 14 jaar, die dinsdag 26 november a.s. in België wordt geopereerd. Zorgbemiddeling heeft dat in overleg met ons kunnen regelen. In Nederland zou ze pas in september 2014 aan de beurt zijn.
Wouter start dat mijn open brief hem heeft geraakt en hoe frustrerend dat voor ons gezin moet zijn, wat het probleem in het VUmc momenteel is en hij zoekt daarna ook naar een oplossingsrichting. Zijn antwoord van twee kantjes vat ik heel kort samen. De brief is bij mij opvraagbaar via email. Hij schrijft: ‘Het scoliosoteam van het VU medisch centrum werkt op hoogstaand niveau en hierdoor is er een grote toeloop op ons huis ontstaan … de organisatie van de interne organisatiestructuur is behoorlijk ingewikkeld … gezien de relatieve complexe scoliosepatiënten die we helpen … dat maakt de puzzel bij het VUmc nog net wat ingewikkelder dan elders … deze cocktail aan factoren zorgt voor een wachtlijst (… van 1 jaar).

Verder zegt Wouter: ‘Maar goed, dit is de uitleg, en dat maakt uw probleem niet kleiner.’ Hij vraagt begrip en ziet een paar oplossingsrichtingen. ‘Allereerst hebben wij binnen het VUmc de verantwoordelijkheid te blijven proberen om met de beschikbare middelen meer en sneller te gaan opereren … daarnaast kan ik me voorstellen dat ouders de dialoog met de zorgverzekeraars openen … tenslotte is het van belang dat we het op een landelijke schaal bekijken … hierbij is de taakverdeling tussen de verschillende Universitaire Medische Centra een factor van belang … de voorbereiding daarvoor (extra ruimten, apparatuur, menskracht, ondersteunende faciliteiten en financiering van die extra zorg) zullen nog tijd vergen … het VUmc is ten volle bereid die inspanning te leveren en zijn daar al mee begonnen.’

Hij eindigt met ons gezin succes wensen met deze moeilijke zorgtocht en staat open voor suggesties. Ik probeer Wouter Bos en het VUmc natuurlijk te begrijpen. Maar blijf met een aantal vragen zitten. En die stel ik graag aan mijn verzekeraar Achmea. Ik ben natuurlijk verheugd dat de zorgbemiddelaars van Achmea/Zilveren Kruis het is gelukt om binnen een paar weken een goede oplossing voor de scolioseoperatie voor onze dochter te vinden in Sint Niklaas in België. Dat staat buiten kijf.

Beste Roelof Konterman, bestuurslid zorg Achmea

U heeft, als het goed is, voorgaand epistel goed doorgelezen. Ik heb een paar vragen.

Wat vindt het bestuur van Achmea/Zilveren Kruis van de Reactie van de voorzitter van de Raad van Bestuur van het VU medisch centrum?

  • Welk beleid voert Achmea hier voor uit (oplossingsrichting).
  • Of het bestuur het verantwoordelijk vindt dat hun zorgcontractant (VUmc) een wachttijd van 1 jaar hanteert voor een geïndiceerde ingreep.
  • Of het bestuur invloed heeft op deze beslissing? Zo ja, waarom dan nog steeds 1 jaar wachten? Zo nee, waarom het bestuur die verantwoordelijkheid hiervoor niet nemen?
  • Waarom zijn klaarblijkelijk hun verantwoordelijkheid invullen door toestemming te geven voor behandeling in het buitenland (waar wij als gezin blij mee zijn), waardoor er (en dat is de ondernemer in me) structureel geld onttrokken wordt aan een structurele oplossing.
  • Wat gaat het bestuur van Achmea doen om dezelfde problematiek voor alle andere patiënten te voorkomen in de toekomst?
  • Is er landelijk beleid voor alle centra die scoliosepatiënten behandelen?

Zorgverzekeraars in Nederland: Rest me om te zeggen dat het me pijn doet om te zien dat het vanwege de lijdensdruk voor de patiënt, maar ook maatschappelijk gezien, niet te verdedigen is dat scolioseoperaties in Nederland wachttijden hebben van 1 jaar.  Het baart me zorgen, en niet alleen ons, maar ook velen met ons, dat de zorgaanbieders in Nederland de hand op de knip houden, maar ondertussen wel behandeling in het buitenland vergoeden. Zorg zou in Nederland ‘op tijd’ , in de buurt en ‘in voldoende mate’ beschikbaar moeten zijn, dat lijkt me de belangrijkste taak die de zorgverzekeraar zijn klant te bieden moet hebben. De mens weer voorop, en niet de cijfers.

Benieuwd naar uw antwoord,

Met vriendelijke groet,

Marcel Kolder, vader van Mayim Kolder, 14 jaar, scoliose patiënte.

Open brief aan Wouter Bos


Open brief aan Wouter Bos, voorzitter raad van bestuur Vrije Universiteit Medisch Centrum en voorzitter bestuur van de Bond Ouders Spastische Kinderen (Bosk)

Betreft: uw wachtlijst

Almere, 27 september 2013

Beste Wouter Bos,

In uw ziekenhuis bestaat een wachtlijst van meer dan een jaar voor scolioseoperaties voor kinderen met ernstige vergroeiingen. Andere Nederlandse ziekenhuizen hebben ongeveer dezelfde wachttijd voor vergelijkbare operaties. Verschillende internationale onderzoeken wijzen uit dat langer wachten dan drie maanden voor dit soort correctieve operaties betreffende de ruggengraat funest kan zijn voor de toekomst van degenen die hier een indicatie voor hebben. Dat betekent dat ze hun verdere leven meer gehandicapt zullen zijn dan als ze direct worden geholpen. Met alle pijn, kosten en vermindering van kwaliteit van leven van dien. Scoliose is een ernstige chronische ziekte die we niemand toewensen. En zeker kinderen niet.

Onze ernstige spastische dochter van veertien, Mayim, heeft ernstige scoliose en een indicatie bij uw medisch centrum voor een operatie. En u raadt het al … voor een operatie met een wachtlijst van minstens een jaar.

In de (social) media

Na een stevige blog, een televisieoptreden op Nederland 2 en wat tweets hierover krijg ik honderden reacties en tips van volgers die hetzelfde probleem kennen of ervaren en gaan we op zoek naar een oplossing. Met als doel dat Mayim geholpen wordt. Een telefoontje van onze verzekeraar geeft ons hoop. Ze hebben contact met een Belgisch ziekenhuis waar ook scoliose operaties worden verricht én ook hoog aangeschreven staat. Het wordt gelukkig vergoed. En er zijn geen wachtlijsten. Achttien oktober a.s. is de ‘intake’. Mijn vrouw en ik kijken elkaar aan. Hier snappen we nu niets van. Laat staan dat ons gehandicapte kind dit kan bevatten.

België

Waar Nederland, en uw ziekenhuis faalt, kan dat blijkbaar wel in België. Als gezin kunnen we de komende week naar België, naar Sint Niklaas. We moeten veel extra kosten maken. Familieleden en vrienden kunnen niet op bezoek komen, want een ritje naar België doe je niet zomaar. Voor ons nu een oplossing. Onze dochter hebben we van uw wachtlijst laten afhalen.

Maar eigenlijk geen oplossing voor het structurele probleem van honderden patiënten die op de scoliosewachtlijst staan. Vele mensen die uren in de auto of de trein moeten zitten (wat voor onze dochter eigenlijk al heel pijnlijk en bijna ondoenlijk is) om ergens anders dan in de nabijheid van het gezin en woonplaats te worden geopereerd en nadien gecontroleerd. Want elke keer naar België reizen met een gehandicapt genezend kind of oudere is in veel gevallen ondoenlijk. Velen berusten in de wachtlijstproblematiek in de hoop dat het zo een vaart niet zal lopen.

Een verzoek. Graag uw visie en een oplossingsrichting voor Nederland, maar ook specifiek voor uw ziekenhuis. Dat hoeft niet meer voor onze dochter. Maar wel voor al die anderen die wegzakken in dit Kafkaësk systeem.

Met vriendelijke groet, namens mijn dochter Mayim en vrouw, Michelle Rutten.

Marcel Kolder

Mayim Kolder