Untidy als deugd bij Placemaking


Ik realiseer me dat een stad een ecosysteem is, met dynamische levende materie. Laten we die levende materie dan ook eigenaar van de stad maken. Als geen ander geloof ik dat een stad pas tot zijn recht komen als alles en iedereen gemixt is. Als het leven zelf. Organisch, spontaan en onopgeruimd. Untidy, op zijn keurig Engels.

De ‘intermingling’ van alle stedelijke gebruikers zijn cruciaal voor economische, ecologische en stadse ontwikkeling. En dan kies ik graag voor een model waar je kleine lokale groene bedrijven ondersteunt en creatieve impulsen van stedelijke entrepreneurs omarmt.

Ik heb een aantal paviljoentjes ontwikkeld. Voor kunstenaars en voor kleine ondernemers met een groot verhaal. Klein is het nieuwe groot tenslotte. Er staat nu zo een ateliertje op het Almere Strand. Een soort Artist in Residence voor CitySenses en StrandLab.

Zie ook: https://draoidh820419461.wordpress.com/de-stadskiosk-opnieuw-uitgevonden/

Groene Lintje


De mensheid lijdt al duizenden jaren aan het rupsjenooitgenoeg-gen: Het ‘Alfamannensyndroom’. Ondanks dit gedrag om steeds meer spullen te willen, steeds rijker te willen worden, steeds meer te eisen van ons ecosysteem, zie ik dat ons reeds ingestorte systeem nog steeds de ruimte biedt voor oplossingen voor overlevingskansen  van onze species en dat die kansen plots groter worden.

Er is een groeiende meerderheid jonge mensen die de retoriek van moloche klassieke partijen, die het liberaal gedachtegoed willens en wetens misgebruiken voor eigen gewin, verafschuwen.

In het overleven is de mensheid wellicht niet de enige soort. Dus zullen nieuwe bewegingen de oude wereld kantelen naar een nieuwe toekomst. Waar circulaire economie en fossielvrije energie mainstream wordt. Hoe deze oude wereld van graaiers ook terug probeert te slaan, er is een enorme kanteling gaande. Ik merk dat bij onze kinderen.

Ook van de woelmuizensoort, de lemmingen, is uiteindelijk bewezen dat ze zich niet massaal van een klif storten.

Naast Greta Thunberg kreeg een 11-jarig Nederlands meisje het groene duurzaamheidslintje van duurzaamheidscoryfee Ruud Koonstra op de dag van de duurzaamheid in de Tweede Kamer. In Zeist startte ze een actie om plastic te verzamelen. De voorgaande jaren was deze prijs vooral aan oudere heren en dames. Ditmaal aan diverse tieners en zegt genoeg over de transitie die gaande is. Ik was erbij en genoot.

Kroatische bodybuilders, een Zwitsers zakmes en een plateaulift


Op een prachtige Kroatische camping, na 1.500 kilometer stug doorkachelen, staan we met een prachtige meterslange camper in vol ornaat. Vakantie! De camper heeft een hydraulische plateaulift, een toegankelijke deur van een meter breed, een elektrisch hooglaagbed en tilliftsysteem in het plafond.

Dochterlief kan probleemloos naast me met haar rolstoel op de passagiersplaats staan in de ruime cabine, zodat ze naar buiten kan kijken als volleerd copiloot … of als ze geen zin heeft, lekker lui achterin. Alles is wegklapbaar, opklapbaar en inklapbaar. Ruimte te over en ingenieus ontworpen als een Zwitsers zakmes.

De plateaulift schuift netjes onder uit de camper, klapt open en gaat met een afstandsbediening omhoog of naar beneden. Hij bergt zich na gebruik ook weer op. Met dank aan de hydraulische goddelijke kennis van mechanica kan dochterlief met haar elektrische rolstoel de camper in of uit zweven.

En daar gaat dit verhaal over. Of eigenlijk stopt het verhaal halverwege.

Het slimme plateau blijft plots onwrikbaar vast steken tussen in en uit en onder en boven. Gelukkig zonder dochter erop. Die staat buiten in het gras te wachten op haar verticaal transport.

Onwrikbaar is bij deze lift onwrikbaar. Vast tussen klep B en C.

Wat nu? Mijn vrouw kijkt op het mechanisme en ziet het noodnummer van het liftsysteemonderhoudsbedrijf. Vierentwintig uur bereikbaar. Ik bel (het is negen uur ’s avonds) en krijg meteen Marco aan de lijn: “We gaan proberen te helpen meneer, maar u weet, des te zuidelijker in Europa, des te langer het gaat duren. Reken maar op een nachtje buiten slapen,’ grapt hij.

Dat was in mijn ogen gelukkig geen probleem, want het is hier ’s nachts ruim 27 graden. Tegelijkertijd bel ik op zijn advies de verhuurder. Want wellicht kent hij het probleem beter.

‘Met Roel!’

Ik leg Roel de verticale vastloper uit.

Stap voor stap nemen we de werking van het hydraulisch systeem door. Het wezenlijke achter druk en geen druk. Ik leer de druk eraf te halen. En weer druk toe te voegen. De schuifplank handmatig pompend met een losse hevel weer op niveau te krijgen en draai het tevens het hydraulisch lek dicht. Want olie wil je niet hebben op de kiezels van de aan de Adriatische zee gelegen camping bij Zadar.

De resterende olie zit gelukkig gevangen op mijn twaalf hoofdharen en als een soort zwarte gel loopt het nu mijn nek in.

Roel gaat verder met zijn instructie.

‘En nu moet u met drie of vier man met alle kracht die er is de plank eruit trekken. En dat is niet makkelijk is mijn ervaring,’ zegt hij met een lichte ironie in zijn stem. Ik snap hem wel.

Waar haal ik die vandaan, denk ik, en dan valt mijn oog op een sportschool op het tentencomplex. ‘Bodybuilding Croatia’ flikkert het felle neon me tegemoet.

‘A man has to do what a man has to do’, weet ik uit een oude cowboyfilm, en ik stuur mijn vrouw linea recta die kant op. Ze komt snel terug met een stel bonkige kerels.

Met man en macht, aangevoerd door mijn vrouw, trekken ze niet de plank, maar eerst de camper dwars over straat. Dat is niet de bedoeling, echter door de druk van de hydrauliek af te halen komt er beweging in de plaat … totdat hij er helemaal uit is.

Ik pomp de uitgeschoven plaat handmatig naar boven en laat de druk ontsnappen ontsnappen. Het gaat goed.

Ik schakel het elektrische systeem aan, en warempel. Hij werkt weer. Op en neer, en weer op en neer, en nog een keer.

De breed geschapen heren kijken trots naar de plaat, naar onze dochter, naar elkaar en daarna als bijna afgesproken van links naar rechts over de vrijwel lege camping. Maar niemand juicht. Totdat dochter Mayim begint te klappen en zegt: ‘Klap voor jezelf.’ Hun al brede kaken krijgen een nog bredere lach en al klappend lopen ze terug naar hun leslokaal.

Mijn les. Waardeer bodybuilders om wat ze zijn. En vertrouw niet op plots intrekkende, wegklappende plateauliften. Die kunnen je aardig wat spierpijn en hoofdpijn opleveren. Tenslotte waardeer je vrouw. Want zonder haar stel je echt niks voor, naast die kranige bodybuilders.

Zeshonderd plantensoorten vernietigd


DSC08939.jpgBijna 600 plantensoorten zijn de afgelopen 250 jaar in het wild uitgestorven, blijkt uit een nieuw groot onderzoek. Wetenschappers maken zich zorgen en zeggen dat de gevolgen van het uitsterven van plantensoorten worden onderschat.

Ik las vanmorgen bovenstaand bericht op de site van de NOS dat de afgelopen twee eeuwen honderden, en misschien wel duizenden soorten zijn uitgestorven door menselijk toedoen. Uitgestorven is eigenlijk een veel te passief woord. Alsof het ons zomaar overkomt. Wat mij betreft mag het wat duidelijker. Het is in veel gevallen vernietigen of gewoon moord. Want hoelang weten we al dat de mens, jij en ik, verantwoordelijk zijn voor dit drama. En als voedselketens verdwijnen, wat we allang weten over bij de kapwoede in het oerwoud in Borneo, verdwijnen ook andere soorten en uiteindelijk wijzelf.

Wat doen we eraan?

Nog veel te weinig in mijn ogen, maar vooral in de ogen van wetenschappers. Ik denk dat de mens zijn gedrag pas verandert als de nood hoog is. Te hoog. En dan is de weg terug bijna ondoenlijk. Want uitgestorven blijft uitgestorven. Oplossingen? Het vertrouwen in politieke oplossingen ben ik al een tijdje kwijt. Nu komt het er echt op aan dat wij, de burgers en ondernemers, de handen uit de mouwen steken. De verandering komt van onszelf. Op alle terreinen. Minderen of stoppen met vlees als voedsel, echte groene energie afnemen, minder spullen kopen en langer van wat je hebt gebruiken en niet met elke meegaan. Tenzij dat een vega-trend is of een andere trend die dit allemaal weer gaat terugkantelen. Geniet van wat je hebt en niet wat je nog meer kan hebben, en vergeet niet te genieten van die prachtige natuur, goedkoper dan een dagje pretpark. Kom weer in connectie met je oorsprong en laat iedereen inzien dat jij maar ook alle anderen een wezenlijk radertje bent in een kwetsbare ecologie. En weest bewust dat enkel jij de oplossing bent voor jouw toekomst. Jij dus, jouw buurvrouw en de straat waar je woont.

Flevoland. Een oceaan van kansen.


Zuidelijk Flevoland, de blauwe oceaan van Nederland

De jongste polder Flevoland is letterlijk gemaakt en ontworpen om te produceren. Sinds de eerste akkerbouwers en tuinders zich in deze polder vestigden, ruim een halve eeuw geleden, hebben deze sectoren zich ruim ontwikkeld. Het nieuwe land onderscheidt zich duidelijk van het oude land.De overmaat aan ruimte, de bodemkwaliteit en de waterhuishouding is subliem ontworpen. Flevoland wordt in het buitenland de ‘green valley’ van Europa genoemd.Als polderverzamelaar toon ik graag, naast een bot van een dwergnijlpaard, een dier dat 10.000 jaar geleden tussen onze meanderende Eem leefde, een van mijn dierbaarste polderbezittingen; het boek ‘De economische beteekenis van de drooglegging der Zuiderzee’ uit 1901. Daarin staat: ‘De Twaalfde Provincie geeft het land kracht, het Volk brood, dat is de Vrucht van de Onderneming. De onderneming moet een zaak des Volks zijn, ze moet een ‘national cry’ worden, gerealiseerd door eene Krachtige Regering, gesteund door den wil eener wakkere, van eigen kracht bewuste Natie. Niet om te moraliseren maar om de urgentie van het droogleggen te beantwoorden.’De polderhoofdstad werd Lelystad. Een hommage aan ingenieur Cornelis Lely die de eeuwenoude droogleggingsideeën werkelijkheid maakte. Almere werd door zijn ligging en woonuitvalbasis tegen de wens van de bestuurders van weleer en tegen de verwachtingen in de grootste stad. Ze is nu al de zesde stad van Nederland met ongeveer 200.000 inwoners. Ongeveer de helft van het aantal inwoners van Flevoland.

Kritiek op Flevoland

Soms lijkt het of Nederland zich geen raad weet met de jongste provincie. Terwijl de maakbaarheid van het jonge land en de jongste steden van Europa zo fascinerend is. Na ruim een halve eeuw produceren voor Nederland, en niet alleen agrarisch, maar ook tienduizenden woningen voor een prettige prijs, hebben veel mensen kritiek op het jonge land en haar steden. Volgens hoogleraar dr. Gerard Marlet is Almere bijvoorbeeld een geografische Blunder. Almere ligt te ver weg van Amsterdam om te profiteren van haar aantrekkelijkheid en heeft zelf te weinig te bieden aan de creatieve klasse en aan de hogere klasse.

Wetenschappers als Marlet kijken vanuit het paradigma van het oude land, de oude stad. Wat niet voldoet, scoort laag op de ‘lijstjes’ van relatief succes. Marlet leeft met het idee dat je nieuw land en nieuwe steden ergens mee kan vergelijken. Hij ziet slechts het gebrek aan oude panden, oude structuren, gebrek aan gevestigde cultuur en oude bewezen structuren. Daarmee gaat hij voorbij aan de kwaliteiten van de onvergelijkbare ruimtelijke groene omgeving en de suburbane stad in Flevoland. Flevoland heeft in verhouding de meeste natuur en bossen. De Oostvaarderplassen op steenworpafstand van Almere en Lelystad zijn een aaneengeschakeld natuurlijkgebied van tientallen kilometers lang met een unieke populatie. Tijdens de vogeltrek bevolken de meest zeldzame dieren het gebied, de vogelaars daargelaten.

Landschapsarchitecten

Steden in Flevoland hebben een hoge kwaliteit van veel groen, water en veel woning voor minder geld. Het waren de Flevolandse landschapsarchitecten die ooit de steden ontwierpen. Dat is iets om trots op te zijn. Voor de recent overleden Teun Koolhaas was het ontwerpen van deze woonomgeving een verwezenlijking van een ideaal. Hij zei: ‘Vroeger trok de adel de stad uit, stichtte landgoederen. En nu krijgen wij (… als landschapsarchitecten) de kans om een landgoed voor een kwart miljoen mensen aan te leggen.’

Ik weet als bewoner van Almere dat deze stad de hoogste economische groei van Nederland kent. En welke andere stad heeft 42 kilometer kustzone en 32 stadsstrandjes. Het aantal hoger opgeleiden is Almere is sterker gegroeid dan in andere steden. Wat Almere kenmerkt is een ongekende ambitie om de stad van de zeebodem op te bouwen tot een volwassen, unieke en fijne stad. Almere en ook de andere steden in de polder volgen slechts een andere route dan hoogleraar Marlet voor hogen heeft.

De afgelopen decennia hebben groene kennisinstellingen zich gevestigd in de polder. Agrarische hogescholen en andere instituten. Met de groei van de wereldbevolking en stijgende voedselprijzen, kan Nederland zich prijzen zoveel agrarische ruimte te hebben. Maar ook ruimte voor migratie, en experimenten.

Flevoland krijgt de wereldtentoonstelling de Floriade. Met als titel ‘Growing Green Cities’. Ik geloof in dat project. Het idee van de compacte tuinstad zou inspiratie moeten zijn voor de rest van de wereld. In 1898 definieerde de beroemde socioloog Ebenezer Howard het ideaal van de Garden City. Een soort Yin Yang tussen stad en land: ‘Town and country must be married, and out of this joyous union will spring an new hope, a new life, a new civilization.’ Met dit verhaal ben ik het eens. Met nog wat meer functiemenging en stedelijke chaos in de trant van de filosofie van Jane Jacobs toevoegen – dan ben ik volmaakt gelukkig in Flevoland. Punt.

Marcel Kolder, Kanteldenker van beroep

Beste Jesse,


IMG_5162

Eh. Jesse.

Ik begin wat te twijfelen aan de oprechtheid van jouw mailbericht over Zihni. Welke communicatieprofessional heeft je hierbij geholpen vraag ik me dan af?

Mijn twijfel? Ik weet niet waar dat precies aan ligt. Wellicht omdat er vooral wordt gewezen naar de ander en niet naar jezelf. En dat deze onmin juist na de verkiezingen boven water komt. Precies één dag na het uitreiken van de prachtige petitie over het leenstelsel voor studenten. Mijn zoon is Zihni ontzettend dankbaar.

Dwarsliggen voor een leenstelsel dat niet naar behoren werkt. Een goede actie, waar Zihni juist voor vocht en ik begrijp nu, ook tegen de partijdiscipline en waar hij nu blijkbaar op wordt afgerekend als dwarsdenker.

Jouw verklaring stemt me ontevreden en creëert nu meer wantrouwen dan vertrouwen. Dit gebeurde wel vaker in de politiek, echter viel dat bij GroenLinks in een aantal gevallen nog te begrijpen en uit te leggen.

De inzet van de petitie lijkt me nu een soort damagecontrol dan dat het gekomen is uit het hart van GroenLinks. Want al jaren is hier binnen de partij al discussie over.

Weet je Jesse. Op de man spelen is niet mijn ding. Maar omdat jij dit ’en public’ doet, doe ik dat nu ook. Hoop wel op een beter verhaal later deze week dan de ‘karaktermoord’ die nu is gepleegd op Zihni in het berichtje dat je alle GroenLinks-leden zojuist hebt gestuurd.

Een tip voor de volgende keer, de fundamenten van vertrouwen: wees in je boodschap eerlijk, feitelijk, verifieerbaar, transparant, tijdig en begrijpelijk.

By the way, ik heb op Zihni gestemd de laatste keer. Een creatieve dwarsdenker. Blijf ze omarmen. Hou ze vast. Je wordt er zelf namelijk beter van.

De poster kun je bij mijn communicatiebureau http://www.draoidh.nl ophalen. Ik leg er eentje voor je klaar.

Met vriendelijke groet

Marcel Kolder

P.S. Met pijn in mijn hart verleng ik mijn lidmaatschap van GroenLinks niet meer.*

* Dit blog schreef ik dinsdagavond vlak na de mail van Jesse aan mij. Heb hem dit ook geschreven. Die boodschap van Jesse over Zihni heeft mij een besluit doen nemen over mijn lidmaatschap van GroenLinks. Ik wens geen onderdeel te zijn van een partij waar op de man wordt gespeeld. Van die politiek keer ik mij af. Verder blijf ik DWARS, GroenLinkse Jongeren van harte financieel steunen en ontvang ik met plezier het wetenschappelijk blad van Bureau De Helling .

IMG_6122.jpg


Beste Marcel,

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: ik heb slecht nieuws. Zihni Özdil vertrekt uit de fractie. Vanavond is de gehele Tweede Kamerfractie tot de conclusie gekomen dat er sprake is van een niet meer te herstellen vertrouwensbreuk tussen Zihni en de fractie.

Er is iets grondig misgegaan en dat vinden we enorm spijtig. Zihni is een creatief denker, iemand met veel talent, maar als Kamerlid kwam hij in de knoop. We hebben ons uiterste best gedaan hem te ondersteunen en voor de fractie te behouden. Dat is niet gelukt en daar balen wij van.

Ik snap dat dit bericht jullie rauw op het dak valt. We hebben lang geprobeerd met Zihni afspraken te maken over verbetering van zijn functioneren. Vanavond hebben we als fractie de conclusie moeten trekken dat het zo gaat niet langer gaat.

Zihni neemt afscheid van de fractie en heeft aangegeven dat zijn zetel aan GroenLinks behoort.

Ik wil benadrukken dat er niet een inhoudelijk meningsverschil speelde. We hebben lang geprobeerd met Zihni afspraken te maken over het verbeteren van zijn functioneren. Maar hij bleef afspraken keer op keer schenden, schond de onderlinge vertrouwelijkheid en vertoonde ontoelaatbaar gedrag waardoor collega’s zich niet meer veilig voelden. Deze week bleek dat Zihni heimelijk een intern gesprek met een collega heeft opgenomen.

Iedereen binnen GroenLinks staat het vrij een discussie te openen of een afwijkend standpunt in te nemen. Maar aan het eind van de dag werken we als fractie als een hecht team. Samen knokken we iedere dag opnieuw keihard voor onze idealen. Daarbij moeten we op elkaar kunnen steunen en elkaar kunnen vertrouwen.

Dit was een pijnlijke avond, maar wij blijven strijdbaar voor onze club en voor onze idealen.

Groet,

Jesse

———–

Reacties:

Blijkbaar mag de ene wel op de man spelen en de ander niet.

En de VAR werd helaas niet geraadpleegd.

Jammer, ik heb een vriend minder.

Ik weet niet wat ik van Zihni moet denken. Maar met de strekking van je brief aan Jesse ben ik het zeker eens; ik schrok van de toon van de brief die Jesse aansloeg. Maar voor het opzeggen van mijn lidmaatschap vind ik het nog te vroeg. Ik hoop namelijk dat jouw brief te denken geeft.

Jammer Marcel Kolder: één, weliswaar grote, fout en de partij deugt niet meer…. . Groenlinks is meer dan haar partijleider.

Zihni is nu juist een type dat politieke verschillen tussen mensen weet weg te nemen en kan verbinden. Het grootste talent van GroenLinks hebben ze keihard de deur gewezen door karaktermoord op hem te plegen.

Ik kan je reactie alleen respecteren, voor mijzelf voel ik meer voor een verantwoording bij het volgende congres.

De kanteling begint als we het huidige systeem negeren en parallel een werkend alternatief neerzetten.

De pot verwijt de ketel Marcel, erg ongenuanceerd.

Mijn idee, ik heb ook opgezegd. Dit gaat te ver.

Een kantelgedachte: ‘Mag er weer een kloof tussen burger en politiek?’


Set van 4 op 29-01-18 om 18.02 (compilatie)

Een beetje kloof tussen burger en politicus is helemaal niet erg. Een land besturen doe je nu eenmaal op hoofdlijnen.

Het scheelt een hoop stress voor de overwerkte politicus door niet meer te snel en overal op in te gaan. Op elk akkefietje, zijspoortje en elke boze burgervraag. Maar natuurlijk is oplettendheid geboden voor de gekozen politici. Het blijft goed als ze wantoestanden opmerken en de grote lijn zien vanuit hun torens. Maar let op, hou je dan wel aan een aantal simpele regels. Zeker als je met een oplossing komt voor, ik zal maar zeggen, de toestand in Groningen rond de aardbevingen of welk andere complexe transitie. Vertel de waarheid, tijdig en begrijpelijk. Moffel geen zaken weg die jouw integriteit in twijfel doet trekken, of waarvan jij denkt dat het onbelangrijk zal zijn. Tot zover mijn eenvoudige tip aan de Haagse bestuurders.

Geen politieke spelletjes

Burgers nemen nemen afstand omdat ze de politieke spelletjes en bedrog zat zijn. Ze voelen dat er wordt gemanipuleerd, en dat beloftes niet worden nagekomen. Burgers willen van nature al eigenlijk helemaal geen politiek en al zeker geen gedoe. Ze willen oplossingen en, als politicus kun je het amper voorstellen, daarbij willen burgers best helpen. Gezamenlijk oplossingen zoeken, maar lukt dat niet … dan doen ze het gewoonweg zonder politiek of overheid. Dat zie je bij het ontstaan van broodfondsen en coöperaties.

Oogkleppen

Natuurlijk. Het is in deze tijd dat burgers allang zelf maatschappelijke verantwoordelijkheid nemen. Je ziet het overal. Van energiecoöperaties tot ouderinitiatieven rondom zorg.

Een kantelgedachte voor de overheid. Laat los. Ga eens op flinke afstand staan en kijk hoe prachtig slimme burgers mooie stadse projecten voor elkaar krijgen. Blijf maar eens een tijdje in de eigen achterkamertjes. Afstand creëren tussen politiek en burger. Lijkt me prachtig. Maar de oogkleppen zou ik dan eerder aan de burger schenken.

“Cities have the capability of providing something for everybody, only because, and only when, they are created by everybody.”

Jane Jacobs